Od ponad trzydziestu lat toczy się w Irlandii Północnej krwawy konflikt przerywany jedynie krótkimi okresami negocjacji i zawieszenia broni. Wszelkim próbom rozwiązania ciągle stawały na przeszkodzie antagonistyczne dążenia dwóch zwaśnionych społeczności zamieszkujących tą brytyjską prowincję. Ataki terrorystyczne, nieustępliwość protestanckich lojalistów i katolickich republikanów oraz niesprecyzowane obietnice i chwiejna postawa Londynu przez lata nie sprzyjały pokojowemu rozwiązaniu sporu. Tymczasem prasowe i telewizyjne doniesienia wciąż mówią o kolejnych ofiarach zamachów bombowych, zamieszek ulicznych i ataków przemocy wstrząsających i paraliżujących życie w regionie. Dla przeciętnego obserwatora jest to niezrozumiała, religijna bójka. Wielu zadaje sobie pytanie: jak to możliwe, by ludzie modlący się do tego samego Boga, wyznający podobne - oparte na przepełnionej miłością i miłosierdziem religii chrześcijańskiej - zasady moralne, uwikłali się w konflikt, który od 1969 r. pochłonął już ponad trzy tysiące ofiar śmiertelnych.

Cykl dwóch spotkań studentów KNA, na których oglądać oni będą dramat „W imię ojca” i sztukę „Porucznik z Inishmore” ma za zadanie przybliżyć i wyjaśnić istotę tego konfliktu często źle rozumianego lub niejasnego dla osoby nie posiadającej wiedzy o kulturze Wielkiej Brytanii. Ukazanie iż brak porozumienia między katolikami i protestantami oraz trudności w przezwyciężaniu wzajemnej nienawiści i nieufności wynikają nie tylko z religijnego, lecz przede wszystkim z kulturowego i etnicznego zróżnicowania obu społeczności co doprowadziło do ukształtowania odmiennych kategorii związanych ze świadomością historyczną i narodową.

I spotkanie 21.04.2010: „W imię ojca” jest to dramat którego scenariusz oparty został na prawdziwej historii Gerry'ego Conlon'a i jego ojca Giuseppe. W latach 70. XX wieku gdy konflikt w Irlandii Północnej przybiera na sile, IRA dokonuje zamachów na terenie Anglii. W jednym z takich ataków bombowych w Londynie ginie kilkanaście osób. Brytyjczycy szukając sprawców łapią jako głównych podejrzanych dwóch mieszkających w hipisowskiej komunie dwudziestolatków. To co obciąża oskarżonych to fakt, że pochodzą z Belfastu. Mimo braku dowodów zostają oni skazani na najwyższy wymiar kary, mało tego skazany zostaje także ojciec głównego oskarżonego Giuseppe Conlon. To właśnie Giuseppe rozpoczyna wieloletnią walkę o sprawiedliwość i uniewinnienie jego i jego syna.

II spotkanie 5.05.2010: „ Porucznik z Inishmore” natomiast jest to historia o samozwańczym poruczniku Irlandzkiej Armii Republikańskiej, który odłączył się od organizacji i prowadzi na własną rękę walkę, podkładając bomby w pubach w Ulsterze i torturując zdrajców. Ale McDonagh, zamiast budować mitologię ruchu oporu, burzy ją doszczętnie i bezwzględnie atakuje okrutny terroryzm IRA. Jest to groteska zabijania, pokazująca błędne koło terroryzmu. O dziwo, publiczność nie reaguje przerażeniem na ten czarny humor, lecz pęka ze śmiechu. Ale jednocześnie widz zmuszony jest do refleksji dotyczącej terroryzmu na całym świecie, nad jego okrucieństwem i złem, które to powodują iż śmiech zamiera na ustach.